Yağızay ailesi Mardin’in Nusaybin ilçesine bağlı Kurke köyünde ikamet ediyordu. Mevsimlik işler yaparak hayatlarını devam ettiriyorlardı. 1995 yılının Ağustos ayında baskılar nedeniyle Nusaybin ilçe merkezine göç etmek zorunda kaldılar. Abdülatif Yağızay’ın anne babası Nusaybin’de yaşıyordu, Abdülatif 7 çocuğu ve eşiyle birlikte onların yanına taşındı.

Abdullatif Yağızay Kasım 1995’de komşusunun tarlasında çalışırken yanına gelen sivil giyimli ve telsizli polisler kimlik kontrolü yapmak istediler. Ona ismin ‘Ekrem mi?’ diye sordular, olmadığını söylediği halde, ‘sen Ekrem Yağızay’sın’ diyerek Abdullatif Yağızay’ı mavi bir arabaya bindirdiler ve götürdüler. Bu sırada tandırda ekmek yapmakta olan eşi Ardihan Yağızay’ın yanına gelen çocukları babalarının gözaltına alındığını haber verdi. Çocuklarla birlikte hemen kocasının olduğu yere giden Ardihan Yağızay, kocasının arabaya bindirilişini gördü. Olay anına tanıklık eden başka komşuları da vardı. Bu tarihten sonra Abdullatif Yağızay’dan bir daha haber alınamadı.

Abdullatif Yağızay’ın babası Nusaybin’de emniyete başvurdu, Ardihan Yağızay ve çocuklarının gördüğü arabayı tarif etti ancak yetkililer önce Abdullatif’in gözaltına alınmadığını iddia etti. Daha sonra Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığı ise Abdullatif Yağızay’la ilgili başvurulara gözaltına alındıktan 3 gün sonra serbest bırakıldığı cevabını verdi.

Abdullatif Yağızay’ın eşi Savcılığa da başvurdu, ancak buradan da herhangi bir sonuç alamadı. Savcılıktaki bir görevli kendisine kapının önünde beklemesini, dilekçesini savcıya ileteceğini söyledi. Savcının yanına gidip dilekçeyle geri gelen kişi ‘savcı haberimiz olursa haber veririz dedi’ diyerek dilekçeyi Ardihan Yağızay’a geri verdi.

Abdullatif Yağızay kaybedildikten sonra eşi ve çocuklarının kaldığı eve baskın yapıldı ve ev köşe bucak arandı. Eve gelen Özel Tim mensuplarından biri Ardihan Yağızay’a ‘inşallah kocan gebermiştir, sizler de geberirsiniz’ diyerek hakaret etti.

Bir süre sonra Yağızay ailesinin evine Abdullatif Yağızay’ın Diyarbakır’da mahkemesi olacağına dair bir tebligat geldi. Bunun üzerine Diyarbakır’a giden ailesi listede Abdullatif’in ismini gördü, bütün gün duruşma salonunun önünde bekledi ancak Abdullatif mahkemeye gelmedi. O günden sonra kendisinden bir daha haber alamadılar.