Baba Recep Karabey’in beyanlarına, Uluslararası Af Örgütü’nün 1 Mart 1996 tarihli eylem çağrısına ve Yakınlarını Kaybeden Ailelerle Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği’nin (Yakay-Der) kayıtlarına göre, Mahir Karabey ve Eyüp Karabey kardeşler 26.12.1995 tarihinde Hakkari’nin Çukurça ilçe merkezinde bir kahvehanede arkadaşlarıyla birlikte oturuyordu. Gece saatlerinde arkadaşları Arafat Tek ve Mehmet Ertunç’la beraber kahvehaneden ayrılarak, evlerine gitmek üzere yola çıktılar. Evlerine yakın bir mesafeye geldiklerinde 21 plakalı (Diyarbakır) beyaz renkli Toros marka bir araba yollarını kesti. Arabanın içinden 4 sivil giyimli kişi [Yakay-Der’e göre 2 kişi] çıkarak kimlik kontrolü yaptıktan sonra Mahir Karabey ve Eyüp Karabey’i zorla arabaya bindirdi ve oradan uzaklaştı. Bu olaya Arafat Tek ve Mehmet Ertunç şahit oldu.

Aynı akşam Arafat Tek ve Mehmet Ertunç da Çukurca Emniyet Müdürlüğü tarafından gözaltına alındı ve ertesi gün serbest bırakıldı.

Arafat Tek ve Mehmet Ertunç’un beyanlarına göre, arabadan inen 4 kişi, Mahir Karabey ve Eyüp Karabey’i ifadelerini almak için karakola götüreceklerini ve ardından serbest bırakacaklarını söyledi. Oğullarının götürüldüğü haberini alan Recep Karabey, hemen Çukurca İlçe jandarma Komutanlığı, Emniyet Müdürlüğü, Cumhuriyet Başsavcılığı ve Kaymakamlığına başvurarak durumları hakkında bilgi almak istedi. Ancak Mahir Karabey ve Eyüp Karabey’in gözaltına alınmamış olduğu cevabını aldı.

Recep Karabey oğullarının akıbetini öğrenmek için araştırmalarına devam ettiyse de iki ay boyunca herhangi bir bilgiye ulaşamadı. Mahir Karabey ve Eyüp Karabey’in bedenleri, 26.02.1996 tarihinde, Çukurca ilçesine bağlı Tabur Komutanlığının 1 km yakınında bulunan Narlı köyünün Değirmen mevkiinde bir köylü tarafından, ağızlarına bez parçaları doldurulmuş ve kumda gömülü şekilde bulundu. Yapılan otopsi sonucunda yoğun işkence görmüş oldukları tespit edildi. Kol ve bacakları kırılmış, vücutlarında yanık izleri tespit edilmiş, bilekleri kesilmiş ve çelik telle boğularak öldürülmüşlerdi.

Yakay-Der kayıtlarına göre, ailesi, Mahir Karabey’in daha önceden örgüte katıldıktan sonra pişman olup kaçtığını, teslim olup Pişmanlık Yasası’ndan yararlandığını ve gözaltına alınıp kısa sürede serbest bırakıldığını belirtiyor.