Kerevan İrmez 1960 doğumluydu. Okula gitmemişti ancak kendi imkanlarıyla okuma yazma öğrenmişti. Evli ve üç erkek, beş kız çocuk babasıydı. Ailesiyle birlikte Silopi’de yaşıyordu. Sahibi olduğu kamyonlarla nakliye işi yapıyor, ticaretle uğraşıyordu. Zorla kaybedilmeden önce defalarca gözaltına alınmış, ağır işkenceler görmüştü. Bir gözaltı sırasında dönemin Şırnak Emniyet Müdürü ona Şırnak’ı derhal terketmesini, gitmesini söylemiş, aksi durumda sonunun iyi olmayacağını belirterek tehdit etmişti. Kerevan İrmez bir arkadaşına bu durumu anlatmış, tehdit edildiğinden söz etmişti. Arkadaşı bunun üzerine onu başka yere gitmesi konusunda ikna etmeye çalışmış, sonuç alamayınca ailesiyle konuşarak onu ikna etmelerini, buradan gitmesi gerektiğini söylemişti. Ancak Kerevan İrmez onu uyaranlara sürekli yanlış bir şey yapmadığını, birilerinin ona zarar vermesi için herhangi bir nedenin olmadığını söylüyordu.

Kerevan İrmez 19 Ekim 1995 günü eşiyle birlikte bir akrabasına ziyaretten dönmüştü. Evine dönmesinden kısa bir süre sonra saat 23.00-23.30 arasında evlerinin etrafında birtakım ayak sesleri duydular. Bu kişilerden bazıları avluyu aşarak evin bahçesine girdi ve kapıyı zorlamaya başladı. İçlerinden biri "açın kapıyı, yoksa hepinizi tararım,” diye bağırdı. Evdekiler kapıyı açtıklarında ondan fazla askeri kamuflaj elbiseli, hücum yelekli, çoğu kar maskeli kişi eve girdi. Elbiselerini bile giymesine izin vermeden gecelik kıyafetleriyle Kerevan İrmez’i alarak panzere bindirdiler.

Eşi ve çocukları arkasından gitmek isteyince, içlerinden biri Kürtçe konuşarak “sakin olun, ifadesini alıp göndereceğiz,” dedi. Eve gelen diğer kişiler Türkçe konuşuyorlardı. Eşi ısrarla onu götürenlerin arkasından bağırdı, yürümeye çalıştı. Bunun üzerine Kerevan İrmez’i alan kişiler yanlarında bulunan köpekleri onun eşinin üzerine saldırttı. Kerevan İrmez'in bindirildiği panzerin yanında zırhlı bir askeri araç ve beyaz renkli bir otomobil de bulunuyordu.

Eşi onu götürmeleri üzerine çevredeki evlerin kapılarını çalarak yardım istedi, bağırdı. Çevredeki evler dönemin koşullarından kaynaklı korktuklarından kapılarını açmadı. Kerevan İrmez’i almaya gelenler öncesinden elektrikleri ve telefon kablolarını kesmişti. Bu nedenle aile o gece kimseye haber veremedi, bir yere başvuramadı. Sabah olur olmaz eşi savcılığa, emniyet müdürlüğüne ve tümen komutanlığına giderek eşinin evinden zorla alındığını, ondan haber almak istediğini belirtti ve onu götürenlerle ilgili şikayet dilekçesi verdi. Eşi onu almaya gelenlerin panzerle, zırhlı askeri araçlarla geldiğini belirtmesine rağmen onunla konuşan yetkililer Kerevan İrmez’in devlet tarafından gözaltına alınmadığını, onu alıkoyanların örgüt üyeleri olabileceğini belirtti. Aile üyelerinin onu arama ısrarı üzerine tümen komutanlığındaki bir yetkili ise onlara onun adını ağızlarına bir daha almamalarını, aksi durumda onların da zarar göreceğini belirterek tehdit etti. Aile bunun üzerine devlet kurumlarına gitmekten vazgeçti.

Kerevan İrmez’in zorla kaybedilmesinin üzerinden kısa bir süre geçtikten sonra devlet güçleriyle ilişkili olduğu bilinen bir kişi ailesine giderek yüklü miktarda para talep etti. Paranın kendisine verilmesi durumunda onu bulacağını ve kendilerine teslim edeceğini belirtti. Eşi bu parayı temin etti ve sözkonusu kişiye teslim etti. Ancak para verildikten sonra bu kişiden bir daha haber alınamadı.

O günden sonra Kerevan İrmez'den bir daha haber alınamadı. Ailesi yasal sürenin dolmasının ardından onun için gaiplik kararı çıkarttı.