Mehmet Şerif Avşar 21.04.1994 günü Diyarbakır'da bulunan iş yerine gündüz vakti gelen eli silahlı 7 kişi tarafından kardeşlerinin gözü önünde zorla kaçırıldı. Ailesi zaman geçirmeden tüm adli makamlara başvurarak hızlıca bir soruşturma başlamasını sağladı. Yedi kişiden altısının kimliği, kısa sürede tespit edildi. Bu kişilerden beşi geçici köy korucusu biri ise itirafçıydı. Sanıkların tamamından ruhsatsız silahlar ele geçirildi.

Sorgulanan sanıkların tamamı olay hakkında neredeyse kelimesi kelimesine aynı ifadeyi verdi. Sanıkların ilk ifadelerine göre olay şu şekilde gelişti: Hazro'da geçici köy korucusu olan 4 sanık, Hazro ilçe Jandarma tarafından kendilerine teslim edilen 21 AF 989 plakalı aracı Diyarbakır Jandarmaya götürmek ve Diyarbakır’da belirlenen 4 kişiyi yakalayıp jandarmaya teslim etmek için yola çıktı. Yolda karşılaştıkları korucu Ömer Güngör de ekibe eklendi. İlk gün Diyarbakır'da yakalamaları gereken kişileri yakalayıp Jandaraya teslim ettiler. Ertesi gün özel işlerini halletmek için geceyi Diyarbakır’da geçirdiler. Korucu Ömer’in ağabeyi daha önce PKK tarafından kaçırılmış ve aile öldürüldüğü haberini alsa da mezarının yerini öğrenememişti. Ömer Güngör, Mehmet Şerif Avşar'ın, PKK üyesi olmakla suçlanan ve cezaevinde tutuklu olan kardeşinden dolayı mezarın yerini bilebileceğini düşündüğünü söyledi ve bu konu hakkında sorgulamak üzere Mehmet Şerif Avşar'ı kaçırmalarını teklif etti. Bunun üzerine beş korucu 21 AF 989 plakalı araçla Avşar'ın işyerine giderek onu almaya çalıştılar. Avşar'ın direnmesi ve polis gelmeden gitmeyeceğini söylemesi üzerine koruculardan Feyzi Güngör dışarı çıktı. Dışarıda daha önceden tanıdığı itirafçı Mesut Mehmetoğlu ile karşılaşıp onu yardım için çağırdı. İddialara göre Mesut Mehmetoğlu geldikten sonra Mehmet Şerif Avşar ikna olarak kendileriyle gitti. Avşar'ı da yanlarına alan korucular bir de taksi tutarak iki araba olarak yola devam ettiler. Yolda Mesut arabadan indi. Ömer Güngör yolda arkadaşlarına Avşar'ı jandarmaya teslim etmek istemediğini, birlikte Lice'ye gidip mezar yerini arayacaklarını söyledi. Bunun üzerine korucular onları Lice'ye bırakmak üzere yola çıktılar. Ancak bir süre sonra görevlerinin dışına çıktıkları için sorun yaşayacaklarını düşünerek geri dönmeye karar verdiler. Ömer ve Mehmet Şerif Avşar'ı yol üzerindeki metruk bir binada bırakıp, onları taksi ile almak üzere geri dönmek için Diyarbakır'a gittiler. Diyarbakır'da taksi bulamayınca aynı araba ile geri döndüler ve Ömer'i yol kenarında ağlarken buldular. Ömer, Avşar ile tartıştığını ve onu öldürdüğünü söyledi. Diğerleri Avşar'ın ölüp ölmediğine bakmadan Ömer'i alıp oradan uzaklaştılar. Ömer suç aletini yolda Dicle nehrine attı. Teslim etmeleri gereken aracı Jandarmanın yakınlarında bir yerlere bırakıp, askeri konvoyla köye döndüler. Sanıkların tamamı ilk ifadelerinde özellikle hiçbir yerden talimat almadıklarını, Ömer'in teklif etmesi üzerine kendi insiyatifleri ile maktulü kaçırdıklarını vurguladı.

Olaya tanık olan Mehmet Şerif Avşar'ın kardeşleri ise sanıklardan farklı olarak, polis talep ettiklerinde Mesut Mehmetoğlu ile birlikte işyerine bir şahsın daha geldiğini belirtti. Bu şahıs oldukça düzgün bir Türkçeyle konuşan, sarışın ve sivil giyimli biriydi. Bu yedinci şahıs kimliğini gösterdikten sonra tüm korucular silahını çektiği için olay büyümesin diye düşünen Mehmet Şerif Avşar gitmeyi kabul etti. Avşar'ın iki kardeşi kendi araçlarıyla önde giden iki aracı takip etti ve araçların Jandarma Alay Komutanlığı'na doğru gittiğini gördüler. Mehmet Şerif Avşar'ın da içinde olduğu araç alaya girmeden önce durduruldu ve işyerine gelen yedinci kişinin kimliğini göstermesi üzerine sorunsuz olarak güvenlikten geçti. Avşar kardeşler kapıdaki görevlilere olayı anlatıp şahısların eşgalini verdi ve şikayetçi olduklarını, kardeşlerinin kaçırıldığını söylediler ancak nöbetçi astsubay şikayetlerini savcılığa iletmelerini söyledi. Avşar ailesi tüm gün ve takip eden günlerde savcılık, emniyet, devlet güvenlik mahkemesine başvurdu ancak hiçbir yanıt alamadı.

05.05.1994 tarihinde şikayetçiler 200 kişi arasından 5 korucuyu teşhis etti. Teşhis için gösterilen kişiler arasında Mesut Mehmetoğlu bulunmuyordu. Ancak ertesi gün o da teşhis için getirildi ve sanıkların altısı da tespit edildi. Teşhisin ardından 07.05.1994 günü olay yerine keşif yapıldı. Mehmet Şerif Avşar'ın bedeni başından iki kurşunla vurulmuş, vücudunun yarısı bataklığa gömülü halde Ömer Güngör'ün vurduğunu belirttiği binanın dışında 50 metre ileride bulundu. Binanın içerisinde ise kapı yanında bir miktar kan vardı. Yapılan otopside Avşar'ın ateşli silahla öldürüldüğü, vücudunun çeşitli yerlerinde ekimozlar ve cilt dökülmesi tespit edildi.

Altı sanık aynı ifadeleri savcılıkta da aynı şekilde tekrarladı ancak hiçbirisi yanlarında bulunan yedinci bir kişiden bahsetmedi. Ailenin açık bir şekilde eşgalini verdiği bu yedinci kişiyi savcı soruşturma gereği dahi duymadı.

Savcılık soruşturmasında aynı köyde koruculuk yapan diğer korucuların ve arabanın sahibi olan Ömer Güngör'ün babasının ifadelerini aldı. İfadelerin tamamında Ömer Güngör'ün sakat olduğu, birisini vurabilmesinin mümkün olmadığı, ayrıca olay tarihinde tedavi için Bursa'da olduğu söylendi.

Savcılık 6 sanığın olay anlatımını birebir gerçek kabul ederek başkaca bir araştırmaya gerek görmedi ve soruşturmayı derinleştirmeden sanıklar Ömer Güngör, Yaşar Güngör, Fevzi Gökçen, Yaşar Günbatı, Aziz Erbey, Zeyyat Akçil ve Mesut Mehmetoğlu hakkında iştirak halinde kasten adam öldürme ve ruhsatsız silah bulundurma suçlaması ile iddianame hazırladı. Tüm sanıklar tutuklandı.

Yargılama aşamasında maktulün ailesi yedinci bir kişi olduğunu ifadelerinde yine vurguladı. Mahkeme süresince korucuların da anlatımları değişmeye başladı. Yanlarında yedinci bir kişi olduğundan, bu kişinin Mesut ile birlikte geldiğinden, Mesut'un ona "müdürüm" diye hitap ettiğinden bahsettiler. Müdahilleri doğrular şekilde bu kişinin Avşar'a kimliğini gösterdiğini ve Avşar'ın kimliği gördükten sonra ikna olarak onlarla geldiğini anlatmaya başladılar. Eşgal olarak sarışın, uzun saçlı ve gözlüklü bir şahsı tarif edip şahsı içlerinden sadece Mesut'un tanıdığını belirttiler. Mesut ise tüm yargılama boyunca yanlarında yedinci bir kişi olduğunu hiçbir şekilde kabul etmedi. Yargılama ilerledikçe korucular ifadelerine ek yapmaya başladı ve Mesut ile yedinci şahsın arabadan Diyarbakır’da inmediği, Fevzi ve Ömer’le birlikte maktulün öldürüldüğü binaya gittikleri ortaya çıktı. Fevzi'nin anlatımına göre Mesut, Ömer ve yedinci şahıs birlikte binaya gittiler, bir süre sonra silah sesleri geldi ve döndüklerinde Mesut Mehmetoğlu Avşar'ı Ömer Güngör'ün öldürdüğünü söyledi. Başlarda maktulü kendisinin öldürdüğünü kabul eden Ömer Güngör ise bir süre sonra ifadesini değiştirerek “Mesut'la yanındaki ismini bilmediğim şahıs Şerif Avşar'ı sorguya götürelim dedi. Yanımıza Fevzi’yi de alarak Silvan yoluna doğru hareket ettik, Mesut ve yanındaki şahıs Şerif'i yıkık binaya götürdüler, onunla konuştular, sonrasında Avşar'ı bu şahısla Mesut'un talimatı üzerine öldürdüm,” dedi.

İfadelerini değiştiren sanıklar, kendilerine hazırlık aşamasında ifadelerin bu şekilde verdirildiğini, yedinci şahsı korumak için böyle yapıldığını düşündüklerini söylediler. Başlarda yedinci şahsın kimliğini saklayan sanıklar zamanla şahsın kimliği hakkında bilgiler vermeye başladı. Uzman çavuş olduğunu ve sanıklar tutuklandıktan bir ay sonra görevinden ayrılarak izini kaybettirdiği bilgisini verdiler. 1994 yılı içerisinde elde edilen tüm bu detaylı bilgilere rağmen, mahkeme çok uzun süre şahsın kimliğini açığa çıkartmak için herhangi bir araştırma yapmadı. Bir süre sonra şahsın isminin Gültekin Sütçü olduğu da sanıklar tarafından açıklandı. Aynı dönemde söz konusu şahsın ismi Susurluk raporunda da Jitemci olarak geçiyordu. Bunun üzerine mahkeme, Kara Kuvvetleri Komutanlığından şahıs hakkında bilgi istedi. Birçok kez tekrarlanan yazışmalarda Komutanlık, mahkemeye bu isimde birisinin tanınmadığı yönünde cevaplar verdi. En sonunda mahkemeye 18.06.1999 tarihinde, Gültekin Sütçü'nün 15.08.1994 tarihinde görevinden ayrıldığı bilgisi verildi.

Yine yargılama aşamasında tüm sanıkların ifadelerini değiştirmesi üzerine mahkeme, sanıkların önceden hazırlanmış ifadeleri imzaladıkları iddiasını araştırmak için söz konusu tutanakları tutan görevlileri tanık olarak dinledi ancak görevliler ifadelerin matbu olduğunu kabul etmedi.

Yargılamanın sonlarına doğru Ömer Güngör ifadesini tamamen değiştirerek kendisinin tetiği de çekmediğini, Mesut Mehmetoğlu ve Gültekin Sütçü'nün Avşar'ı binaya götürdüklerini, orada vurduklarını ve kendisini üstlenmeye zorladıklarını, ölüm korkusuyla suçu üstlenmek zorunda kaldığını beyan etti.

Yargılama sürecinde müdahiller otopside maktulün üzerinde görülen izlerin işkence izi olup olmadığının araştırılmasını talep etti. Adli tıp kurumu söz konusu izlerin sert ve künt bir cisimle vurulması sonucu oluşabileceği yönünde rapor vererek şüpheleri doğruladı.

Yargılama sırasında savcılık ek iddianame düzenleyerek tüm sanıkların hürriyeti tahdid suçundan da yargılanmalarını talep etti.

Yargılama sonucunda mahkeme, Ömer Güngör dışındaki sanıkları cinayetten sorumlu bulmadı ve beraat ettirdi. Beş sanık sadece hürriyeti tahdid suçu nedeniyle sekizer yıl ceza aldı ve iyi hal indirimi ile cezaları 6 yıl 8 aya indirildi. Ömer Güngör hakkında ise tahammüden adam öldürmek suçu için en alt sınır olan 24 yıl cezaya hükmedildi ve iyi hal indirimi yapılarak cezası 20 yıla düşürüldü. Hürriyeti tahdid suçundan ise hüküm tesis edilmedi. Ayrıca tüm sanıklar hakkındaki ruhsatsız silah taşınmak suçlaması, zamanaşımı süresinin dolması nedeni ile ortadan kalktı.

Mahkeme, kararında, kimliğini tespit ettiği diğer şüpheli ile ilgili ise araştırma yapılması için savcılığa suç duyurusunda bulundu.

Müdahil vekilleri mahkeme kararının bozulması talebiyle temyize gitti. Yargıtay 5 ay gibi kısa bir sürede 5 sanık açısından kararı onadı; Ömer Güngör'e ise asgari hadden ceza verilmesini yerinde görmeyerek kararı bozdu. Bunun üzerine mahkeme yeniden yargılama yaptı. Ömer Güngör bu yargılamada da cinayeti kendisinin işlemediğini tekrar etti. Mahkeme bu defa Ömer Güngör'ü 30 yıl hapse mahkum etti ve bu karar da yargıtayca onandı.

İç hukuk yollarını tüketen müdahiller davayı AİHM'e taşıdı. AİHM yaptığı inceleme sonucunda, 10.07.2001 tarihinde AİHS'nin yaşam hakkını düzenleyen 2. maddesinin hem usülden hem esasdan ve etkin başvuru hakkını düzenleyen 13. maddesinin ihlal edildiğine karar verdi.

AİHM kararından sonra Gültekin Sütçü hakkındaki soruşturma hareketlendi ve hakkında yakalama kararı çıkartıldı. Sütçü'nün iş adamı kimliğiyle Bulgaristan'a gidip geldiği tespit edildi ve 28.10.2006 tarihinde Kırklareli sınırından ülkeye giriş yaparken yakalandı. Yakalanmasının ardından Gültekin Sütçü hakkında kasten adam öldürmek suçlamasıyla 25.01.2007 tarihinde dava açıldı.

Müdahil vekili Ağır Ceza Mahkemesinin görevsiz olduğunu belirterek dosyanın örgütlü suçlarla ilgilenen DGM'ye gönderilmesini talep etti. Mahkeme re'sen görevsizlik kararı vererek dosyayı 7. Kolordu Askeri Mahkemesine gönderdi. Askeri mahkeme ise tek celsede önüne gelen dosyada görevsiz olduğuna karar verip dosyayı uyuşmazlık mahkemesine gönderdi ancak aynı celsede 7 aydır tutuklu olan sanığı da tahliye etti. Uyuşmazlık mahkemesi dosyayı tekrar ağır ceza mahkemesine gönderdi.

Yargılama sırasında diğer davadan hüküm giymiş sanıklar tanık olarak dinlendi. Tamamı tahliye olmuş olan hükümlüler mahkeme önünde şahsın olay günü yanlarında olan kişi olup olmadığından emin olamadıklarını söyledi ancak maktulün kardeşleri sanığı kesin olarak teşhis ettiler. Sanık suçlamaların hiçbirini kabul etmedi. Olayın hemen ardından görevinden ayrılmış olmasının tesadüf olduğunu iddia etti.

Yargılama sonunda Gültekin Sütçü, Ömer Güngör ile iştirak halinde kasten adam öldürmek suçundan 30 yıl ceza aldı ve cezada indirim yapılmadı. Ancak daha önce askeri mahkeme tarafından tahliye edilen sanığın 4616 sayılı erteleme yasasından faydalanacak olması sebebi ile tutuklanmadı. Söz konusu karar 05.12.2008 tarihinde onanarak kesinleşti.