AİHM'nin 9 Mayıs 2000 tarihli kararındaki ifadelere göre evli ve dört çocuklu olan Mehmet Ertak, 20 Ağustos 1992'de gözaltına alındı. 18-19 Ağustos 1992 tarihlerinde dönemin tugay komutanı Tuğgeneral Mete Sayar'ın emriyle askerler Şırnak'a ağır silahlar ile saldırmış, yüzlerce ev havan ve top atışları ile yıkılmış, resmi rakamlara göre 54 kişi yaşamını yitirmişti. Olayların hemen ertesinde kentte başlayan gözaltı furyasında alınanlardan biri de Mehmet Ertak'tı. 20 Ağustos günü, kömür madeninde çalışmakta olan Mehmet Ertak, A.K, S.E. ve Y.E adlı üç arkadaşıyla beraber bir araçla işten eve dönüyordu. Araçları Bakımevi kontrol noktasında üniformalı polislerce durduruldu, kimlik kontrolünün ardından Mehmet Ertak gözaltına alındı. Ertesi gün gözaltına alınan ve iki gün sonra serbest bırakılan A.E. adlı bir tanıdıkları Ertak ailesine gözaltındayken bir gün boyunca Mehmet ile aynı hücrede tutulduğunu anlattı. A.D. adlı 22 Ağustos'ta gözaltına alınan ve 15 Eylül'de serbest bırakılan bir avukat da beş ya da altı gün boyunca Mehmet ile aynı hücrede tutulmuştu; serbest bırakıldıktan sonra Ertak ailesine Mehmet'e çok ağır işkence yapıldığını, son görüşmelerinde 15 saat boyunca işkence odasında tutulduğunu ve hücreye getirdiklerinde bilincinin yerinde olmadığını anlattı. Mehmet Ertak'ı gözaltındayken gören dört kişi daha vardı.

Oğlundan haber alamayan baba İsmail Ertak, 10 Eylül 1992'de Şırnak Valiliğine başvurarak oğlunun nerede tutulduğunu ve neden hala serbest bırakılmadığını öğrenmeye çalıştı. Vali Mustafa Malay, Mehmet Ertak'ı gözaltında gören bir tanığı sorguladı; jandarma ve polisten Mehmet'in gözaltında tutulup tutulmadığını sordu. Polis, Mehmet Ertak'ın gözaltına alınmadığı cevabını verdi. Oğlunun hayatından endişe eden ve tüm hukuki aramaları sonuçsuz kalan İsmail Ertak, 1 Ekim 1992'de avukatı aracılığıyla Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne başvurdu. Ailenin avukatı da bu süreçte gözaltına alındı ve AİHM'e göndermek üzere hazırladığı evraklara el konuldu, başvuru yapması engellenmeye çalışıldı.

İsmail Ertak 2 Ekim 1992'de Şırnak savcılığına başvurarak gözaltındayken gören birçok şahit olmasına rağmen polisin gözaltına alınmadığını iddia ettiği oğlunun nerede tutulduğunu öğrenmek istedi. Emniyetten gelen olumsuz cevap ve görgü şahitlerinin aksi yöndeki ifadeleri üzerine Vali 4 Kasım 1992'de Emniyet Genel Müdürlüğü'ne yazdığı bir yazıyla olayın araştırılması için bir memur atanmasını talep etti. 8 Nisan 1993'te soruşturmayı tamamlayan memur, dava açılmasına gerek olmadığını belirten raporunu Şırnak İdare Mahkemesi'ne sundu. Şırnak savcılığı 21 Haziran 1993'te yetkisizlik kararı vererek dosyayı İdare Mahkemesi'ne gönderdi. İdare Mahkemesi 11 Kasım 1993'te Şırnak Emniyet Müdürlüğündeki polis memurlarına dava açılmasına gerek olmadığına karar verdi. Yasalar gereği dosya 22 Kasım 1993'te otomatik olarak Yüksek İdari Mahkemeye gönderildi. Mahkeme, 22 Aralık 1993'te, iddiaların hangi memurlara ilişkin olduğu tespit edilmediği için soruşturma açılmasına gerek olmadığına karar verdi ve dosyayı kapattı.

AİHM 9 Mayıs 2000'de AİHS'nin yaşam hakkını düzenleyen 2. maddesinin esastan ve usulden ihlal edildiğine karar verdi ve hükümeti maddi ve manevi tazminat ödemeye mahkum etti.