AİHM’nin 75527/01 ve 11837/02 numaralı kararındaki ifadelere göre, Diyarbakır’ın Silvan ilçesine bağlı Eşme köyünde yaşayan Ali İhsan Dağlı, 14 Nisan 1995 tarihinde köye gelen askerlerin, özel timlerin ve korucuların yaptığı baskın sırasında köy muhtarı ve diğer yedi kişi ile birlikte gözaltına alındı. Yakalandıkları sırada Ali İhsan Dağlı’nın eline ateş edildi. Muhtar daha sonra serbest bırakıldı ancak polis arabasına bindirilirken yaralı olarak görülen Ali ihsan Dağlı’dan bir daha haber alınamadı.

Ailesinin çeşitli savcılıklara başvurusunda Ali İhsan Dağlı'nın adının gözaltı kayıtlarında yer almadığı söylendi ancak o dönemde gözaltına alınan M.S, M.T. ve Ş.T. adlı şahıslar Ali İhsan Dağlı’nın Silvan Jandarma Komutanlığında işkence gördüğüne dair tanıklık yaptı; aynı köyden üç kişi ve köyün muhtarı da savcılık ifadelerinde Ali İhsan Dağlı'nın operasyon sırasında elinden yaralandığına ve jandarma tarafından gözaltına alınarak götürüldüğüne şahit olduklarını belirtti.

11 Eylül 1995 tarihli Evrensel gazetesinde Ali İhsan Dağlı'nın elleri bağlı ve sol eli pansumanlı olarak çekilmiş bir fotoğrafı yayınlandı. Yine 24 Kasım 1995 tarihli Evrensel gazetesinde, B.G. adlı bir askerin Ali İhsan Dağlı’yı gözaltında gördüğünü ve daha sonra komutanından Ali İhsan Dağlı’nın vurulduğunu öğrendiğini ancak bunu kimin yaptığını bilmediğini anlatan bir haber çıktı ancak Ali İhsan Dağlı'nın gözaltına alındığı inkâr edilmeye devam edildi. Operasyona ilişkin detaylar ve Ali İhsan Dağlı'nın gözaltına alınma şekli askerliğini piyade eri olarak yapan B.G.'nin, yaşadıklarını Human Rights Watch'a anlatmasıyla daha sonraki tarihlerde çeşitli gazetelerde de yayınlandı ve yine Human Rights Watch'un daha sonra yayınlanan raporunda yer aldı. B.G., Human Rights Watch'a 19 Nisan 1995 günü Kuruçayır mezrası yakınlarında bulunduğu sırada telsizden kendi taburuna bağlı bir devriye grubunun yedi köylüye rastladığını işitmişti. Köylülerden Ali İhsan Dağlı'nın elinde bir AKM tüfeği olduğu, gruptaki 16-18 yaşları arasındaki kızlı erkekli diğer gençlerin ise silahsız olduklarını; yakalananların PKK mensubu olduklarından kuşkulandıklarını söylediği Dağlı'nın açılan ateşle kolundan yaralandığını öğrenmişti. B.G.'nin konuştuğu, olay yerinde bulunan askerler, Dağlı'nın askerlere ateş etmediğini, üzerine ateş açılınca tüfeğini yere attığını söylemişlerdi. Yedi köylü daha sonra Kuruçayır'a götürülmüş, Dağlı burada taburun doktoru tarafından tedavi edilmişti. O sırada bölüğündeki öteki askerlerle mezraya ulaşan B.G. Dağlı'nın kolundan hafif yaralanmış olduğunu gördüğünü söyledi. Mezrada, B.G.'nin taburunun İkinci ve Üçüncü Bölüklerine Bağdere'den gelen jandarma birlikleri de katılmış ve köyün erkeklerini bir yana, kadın ve çocuklarını bir yana ayırmışlardı. B.G. kadınlar ve çocuklar dondurucu yağmur altında dışarıda bekletilirken jandarmaların köyün erkeklerinden 20’sine yere uzanmalarını emrettiğini söyledi. B.G., "Onları etrafta buldukları kalaslarla çok kötü dövüyorlardı," dedi. "Öyle kötü dövüyorlardı ki, bakamıyordum. Kalasları kaldırıp başlarının üzerinde çeviriyor ve köylülerin bütün vücutlarına, kafalarına, suratlarına ve bedenlerine indiriyorlardı." B.G. dayağın yaklaşık bir saat sürdüğünü söyledi. B.G.'nin ifadelerine göre o sırada General H.K. bir Huey nakliye helikopteriyle mezraya inmişti. B.G. "K. yanına birkaç jandarma eri ve subayı ve benim taburumun komutanı Yarbay S.D.'yi alarak yedi tutukluyla birlikte bir eve girdi," diye anlattı. B.G. tabur komutan yardımcısı Binbaşı O.Y.'nin da mezrada bulunduğunu ama eve girmediğini söyledi. Bir saat sonra askerler ve Jandarmalar ağır bir biçimde dövüldükleri belli olan tutuklularla birlikte dışarı çıktılar. B.G. "Yedisi de yüzleri kan içinde dışarı çıktılar, güçlükle yürüyorlardı," diye anlattı. B.G. evde bulunan askerlerin yedi tutuklunun da içeride dövüldüklerini ve işkence gördüklerini ve dayağın daha çok jandarmalarca atıldığını anlattıklarını söyledi. B.G. "Subaylardan biri orada gördüklerinden sonra hiçbir zaman jandarma subayı olmayacağını söyledi," dedi. Subay ayrıca B.G.'ye General K.'nin da zanlılardan daha çok bilgi elde etmek amacıyla atılan dayağa katıldığını da söylemişti. Yedi sanık birliklerin mezradan kaldırdıkları iki traktöre bindirilerek yeniden Bağdere Jandarma Karakoluna götürülmüştü. B.G., bölüğü mezradan ayrılırken evlerin yanmaya başladığını görmüştü. B.G. Bağdere'ye döndüğünde yedi tutuklunun traktörün üzerinde elleri ve gözleri bağlı olarak oturduklarını gördü ve "Traktörün çevresini jandarmalar ve askerler sarmıştı, herkes onlara yumruk ya da dipçikle vuruyordu," diye anlattı. PKK mensubu olduğundan kuşkulanılan Ali İhsan Dağlı Silvan'da bir askeri üsse götürülmüştü. B.G. daha sonra bir subaydan Dağlı'nın kısa süren bir sorgudan sonra kurşuna dizildiğini duymuştu. "Önce bir karacı astsubaya Dağlı'yı vurmasını söylemişler ama o reddetmiş," dedi B.G., "Sonra başkası vurmuş ama kim, bilmiyorum." B.G. öldürme olayını bizzat görmediğini ama bir karacı yüzbaşıdan dinlediğini anlattı.

Basına yansıyan bilgiler üzerine ailesi sırasıyla Silvan Cumhuriyet Başsavcılığına ve Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesine başvuruda bulundu. Yayınlanan fotoğrafa karşın devletin gözaltına alma işlemini reddetmesi üzerine uluslararası alanda da tepkiler oluştu. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları İzleme Komitesi Türk Hükümetinden resmi kanallardan zorla kaybetme olayı ile ilgili bilgi talebinde bulundu ancak buradan da bir sonuç alınamadı. Özellikle baba Dağlı oğlunun bulunması için gerek Silvan gerekse Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde defalarca şikâyet dilekçesi verdi. Ali İhsan Dağlı’nın akıbeti hakkında açılan soruşturma uzun süre görevsizlik kararları ile adli makamlar arasında gidip geldi. Olay 2004 yılında AİHM’ye taşındı. AİHM, yaşam hakkını düzenleyen 2. madde ile etkili başvuru hakkını düzenleyen 13. maddenin ihlal edildiğine karar verdi ve Türkiye Cumhuriyeti Devletini Dağlı ailesine tazminat ödemeye mahkûm etti.