Taşçı ailesinin yaptığı başvuru üzerine AİHM’nin davanın kabul edilip edilmeyeceğine dair kararını verdiği 9 Ekim 2012 tarihli rapora göre Osman Nuri Taşçı, Erzurum’un Oltu ilçesinde yaşamakta ve kendisine ait bir dükkân işletmekteydi. 4 Temmuz 1987 tarihinde dükkânının önünden iki kişi tarafından beyaz bir arabaya bindirildiği görülen Osman Nuri Taşçı’dan bir daha haber alınamadı.

Olaydan üç gün sonra, 7 Temmuz 1987 tarihinde Osman Nuri Taşçı’nın oğlu, Oltu Emniyet Müdürlüğüne başvurarak babasının kaybolduğunu bildirdi. Bunun üzerine polis olaya tanık olan üç kişiyi sorguladı. Tanıklardan biri Taşçı’yı kaçıran iki kişinin kendisine Taşçı’nın dükkânının yerini sorduğunu anlattı. Diğer iki tanık da Osman Nuri Taşçı’yı en son bahsi geçen iki kişi tarafından arabaya alınırken gördüklerini doğruladı.

15 Temmuz 1987 tarihinde, Oltu Cumhuriyet Savcısı bir benzin istasyonu çalışanından Osman Nuri Taşçı’yı kaçıran iki kişinin arabaları için istasyondan benzin aldıkları ve hesabı çekle ödedikleri bilgisini aldı. Sonradan yapılan araştırmalar sonucunda çekin Milli İstihbarat Teşkilatına (MİT) kayıtlı bir banka hesabına ait olduğu ortaya çıktı. Ayrıca çek, Osman Nuri Taşçı’nın zorla kaybedildiği günden önce benzin istasyonunda kullanılmıştı.

Savcının ve polisin yürüttüğü araştırmada başka tanıklar da Osman Nuri Taşçı’yı kaçıran iki kişinin eşkâlini doğruladı. Bahsi geçen iki kişinin sonradan MİT mensubu olduğu ortaya çıksa da, MİT Müsteşarlığı bunu yalanladı. Oltu Cumhuriyet Başsavcılığı, Osman Nuri Taşçı’nın aranmasına devam edilmesi için polise talimat yolladı ancak kendisinden bir daha haber alınamadı.