Soruşturma dosyasında bulunan tanık ve müşteki ifade tutanaklarında yer alan bilgilere göre; Adil Ölmez'in akli dengesi yerinde değildi. Doğduğu yer olan Beytüşebap'ın eski adıyla Bölücek, yeni adıyla Günyüzü köyünde ailesiyle birlikte yaşıyordu. Abisi korucu olmayı kabul etmeyince 1991'de Cizre'ye göç ettiler. 1993'te de köyleri boşaltıldı. Göç etmeden önce ailecek hayvancılık yapıyorlardı. Cizre'ye göç ettikten sonra Adil Ölmez geçici işlerde çalıştı. Birkaç kez gözaltına alındı, sonrasında salıverildi.

1994 yılının sonbaharında Cizre çarşıda eski Halk Bankası'nın yanında sivil giyimli kişilerce zorla beyaz bir arabanın içine konarak götürüldü. Özürlü raporu olduğu için askere gitmemişti. Bunun üzerine abisi raporla birlikte Cizre Savcılığına giderek dilekçe verdi. Dilekçesinde kardeşinin sivil polisler tarafından beyaz bir taksiyle götürüldüğünü, plakayı bilmediğini söyledi. Üç-dört gün sonra Adil Ölmez işkence edilmiş halde eve döndü. Başının ve ağzının bir tarafı tamamen yanıktı. Vücudunda sigara söndürülmüştü. Çok korkmuş görünüyordu ve akıl sağlığı kötüleşmişti. Bunun üzerine abisi onu Diyarbakır'a doktora götürdü. Doktor Adil Ölmez'i Elazığ'daki akıl hastanesine sevk etti. Elazığ'da hastaneye yatırıldı ve doktor iyileşince kendilerine haber vereceklerini söyleyince abisi Cizre'ye geri döndü.

İki ay sonra kardeşini ziyaret etti. Nisan ayında tekrar Elazığ'a gitti fakat doktorlar yaklaşık 15 gün önce evi aradıklarını, kimseye ulaşamayınca Adil Ölmez’in taburcu işlemlerini yaptıklarını söyledi. Abisi Cizre'ye döndü, Adil Ölmez'in eve gelmediğini görünce otogara gitti. Oradakiler Adil Ölmez'i Cizre Otogarı’nda gördüklerini söyledi. Adil Ölmez'i tanıyacağını düşündüğü herkese sordu, fakat kardeşinden bir haber alamadı.

Kardeşi kaybedildikten sonra iki-üç defa kendilerini sivil polis olarak tanıtan birtakım kişiler abisinin evine geldi, kendisini evde bulamayınca eşine nerede olduğunu sordular. Abi Ölmez korktuğu için savcılığa gitmedi. Bir süre Cizre'yi terk ederek altı ay İskenderun'da kaldı. Dördüncü kez abiyi aramak için eve geldiklerinde eşinin kimliğini aldılar ve “Karakola gelsin, ifadesi var,” diye not bıraktılar. Abi kendisinin de kaybedileceği korkusuyla karakola gitmedi. Yardım istemek için, Kiçi köyünden tanıdıkları da olan bir korucubaşının babasına gitti. Derdini anlattıktan sonra korucubaşı gidip eşinin kimliğini karakoldan aldı ve sonrasında bir daha kimse eve gelmedi.

Abi Ölmez ilk kez 2009 yılında Cizre Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak kardeşinin akıbetinin araştırılmasını ve yapılan kazılardan alınan örneklerle DNA karşılaştırması yapılmasını talep etti.