YAKAY-DER kayıtlarına ve İnsan Hakları Derneğinin hazırladığı köy korucuları tarafından yapılan İnsan Hakları İhlalleri Raporu’na göre; Remo (Ramo) Tuğuç’un yaşadığı Mardin Yurtderi köyüne 1993 yılında devlet güçleri tarafından korucu olunması yönünde baskı yapıldı. Yurtdere köyü korucu olmayı kabul etti. Ancak Remo (Ramo) Tuğuç ve çocukları koruculuğu reddetti. Güvenlik güçleri tarafından evleri yakılınca Remo Tuğuç eşi ile birlikte Mardin Kızıltepe’ye yerleşti. Çocukları ise Afyon’a göç etti.

8 Temmuz 1994 tarihinde Remo (Ramo) Tuğuç akrabasına ait bir bakkal dükkanının önünde bir grup insanla sohbet ederken iki sivil polis ve iki korucu tarafından gözaltına alındı. Görgü tanıklarının ifadesine göre Remo (Ramo) Tuğuç eski tip, beyaz Renault marka bir otomobile bindirilerek götürüldü. Durum hemen ailesine bildirildi. Ailesi nerede olduğunu öğrenemedi.

Gözaltına alınışının üzerinden yaklaşık 15 gün geçtikten sonra Remo (Ramo) Tuğuç’un evine gelen polisler cenazesinin Urfa’nın Ceylanpınar ilçesi Saraç Çeşme köyü Boncuklu mezrası yakınlarında bulunduğunu belirterek ailesini teşhis için çağırdı. Remo (Ramo) Tuğuç’un elleri ve ayakları bağlıydı. Başında üç, göğsünde dört mermi izi vardı. Resmi kayıtlarda Remo (Ramo) Tuğuç’un 21 Temmuz 1994 tarihinde tabanca ile başından vurularak öldürülmüş halde bulunduğu ve 23 Temmuz 1994 tarihinde kimliğinin tespit edildiği belirtildi.

Olaydan bir süre sonra İ.O. ve H.S.E. adlı kişiler Remo (Ramo) Tuğuç’un çocuklarına Kızıltepe Jandarma Karakolunda babalarıyla aynı hücrede kaldıklarını, karakolda görevli yüzbaşı ile korucubaşının oğlunu, Remo (Ramo) Tuğuç’u kazma sapı ile döverken gördüklerini, bu dayak nedeni ile Ramo Tuğuç’un bir ayağının kırıldığını söylediler. Ayrıca Y. adlı bir şahıs da aynı tarihte gözaltında bulunduğunu, Remo (Ramo) Tuğuç’un yanındaki hücrede kaldığını ve onu kendi hücre kapısının önünde baygın bir şekilde yatarken gördüğünü söyledi. Herhangi bir hukuki işlem yapılmadı.