Cumartesi İnsanları’nın basın açıklamaları ve YAKAY-DER’in kayıtlarına göre 22 yaşındaki Abdurrahim Demir 17 Ağustos 1995’te Mardin Ömerli’deki evinden Adana’daki akrabalarına gitmek için yola çıktı. Mardin-Urfa il sınırındaki Kızıltepe’ye bağlı Şahvelat Köprüsü’nde jandarmalar tarafından yapılan aramada otobüsten indirilerek gözaltına alındı. Gözaltına alındığına tanıklık edenler onun Şahvelat Jandarma Karakoluna götürüldüğünü söyledi.

Bir süre sonra Şahvelat Karakolunda görevli olduğunu söyleyen biri Demir'in evini telefonla arayarak, anne Kesire Demir'e "Oğlunuz Abdurrahim Şahvelat Jandarma Karakolunda, gelip alabilirsiniz," dedi. Yaşlı olan anne, "Benim kimsem yok, ben gelemem, okuma yazması var, bırakın kendisi gelir," dedi. Abdurrahim Demir'in bırakıldığını düşünen anne Demir, iki gün sonra Adana'daki akrabalarını aradığında oğlunun Adana'ya gitmediğini öğrendi.

Anne Demir bunun üzerine oğlunun bir fotoğrafını yanına alarak evlerine yakın olan Mardin Merkez Çarşı Karakoluna gitti. Karakolda oğlunun orada olmadığı, evine dönmesi söylendi. Dört gün sonra tekrar aynı karakola giden ve Abdurrahim Demir’i soran yakınlarından birine yetkililer "Biz böyle birini almadık, böyle biri yok," yanıtını verdi. Aile üyeleri üçüncü kez karakola gittiğinde ise Abdurrahman Demir’in serbest bırakıldığı, pasaport verilip yurtdışına gönderildiği söylendi. Aile aradan geçen uzun zamana rağmen ondan haber alamadığını, yurtdışında olamayacağını, yurtdışında olsa kendileriyle mutlaka irtibata geçeceğini söyledi ve bu iddiayı inandırıcı bulmadı. Ancak başka cevap alamadılar. Demir ailesi 24 Şubat 1997'de İnsan Hakları Derneğine başvurdu. İHD, Abdurrahim Demir'in akıbetini öğrenmek için tüm yasal yolları kullandı ancak yine de hiçbir sonuç alınamadı. Abdurrahim Demir’den bir daha haber alınamadı.