Soruşturma dosyasında bulunan müşteki ifade tutanaklarında yer alan bilgilere göre; Veysi Başar ve Tahir Macartay, Veysi Başar’ın kayınpederinin yanında şoför olarak çalışıyorlardı. 22 Temmuz 1993 tarihinde Veysi Başar ve Tahir Macartay, Van’a yük götürüp teslim ettikten sonra evlerine dönüyorlardı. Öğleden sonra saat 15.00 civarında Veysi Başar, evi arayarak bir kaç saat sonra evde olacağını söyledi, ancak eve dönmedi.

Aynı gün Tahir Macartay ve Veysi Başar’la birlikte olan ve olaya tanıklık eden Rahmi adlı şoförün kardeşi olayı aileye anlattı. Onun anlatımına göre, Van’dan dönen Tahir Macartay, Veysi Başar ve abisi Rahmi Midyat-İdil yolunda askerleri kıyafetli kişiler tarafından kimlik kontrolü yapılacağı söylenerek durduruldu. Askeri giyimli ve yüzleri beyaz bezle örtülü bu şahıslar yolda on kadar aracı durdurmuşlardı ve durdurdukları araçtakilere "Cizreli şoförler kim?” diye sordular. Bunun üzerine Tahir Macartay, Veysi Başar ve Rahmi el kaldırdılar. Askeri kıyafetli kişiler bu üç kişiyi yanlarına alarak gittiler. Olayları aktaran kişi “Onlara ne yapacaksınız?” diye sorduğunda ifadelerini alıp getirecekleri yanıtını aldı. Geri dönmemeleri üzerine en yakın karakola giderek olanları anlattı, karakoldaki yetkililerden abisi ve diğer iki kişinin bulunmasını istedi. Ancak karakoldakiler geç olduğu için arayamayacaklarını, sabah arayacaklarını söylediler.

Ertesi sabah, olaydan haberdar olan Başar ve Macartay aileleri yakınlarını her yerde aramaya başladılar, kendilerine yardım etmesi için, dönemin Cizre ilçe jandarma komutanının yanına gittiler. Komutan onlara “Bir şey yapmazlar, birkaç gün sonra sizden para isteyecekler, parayı verirseniz bırakırlar,” dedi. Veysi Başar'ın akrabalarından birinin “Altımda iki tane sıfır araba var, bunları vereyim bıraksınlar,” demesi üzerine komutan da ona “Şimdi eve gidin boşuna aramayın,” dedi. Bu konuşmadan bir süre sonra tanımadıkları biri aileleri arayıp “Parayı hazırlayın, kayıplarınızı teslim edeceğiz,” dediler. Ancak bundan da bir sonuç çıkmadı.

Olaydan üç ay kadar sonra ailelere İdil-Midyat yolunda üç kişiye ait ölü bedenlerin bulunduğu haberi geldi. Aileler bu bedenlere bakmaya gittiklerinde onlara bir kaç parça eşya gösterildi ve bu eşyalardan bedenlerin kaybolan üç kişiye ait olduğu anlaşılıyordu, ancak aileler bedenlerin kendisini görmediler. Köylüler onlara bedenlerin parçalanmış olduğunu söylediler.