AİHM’nin 26 Mart 2013 tarihli kararında yer alan bilgilere göre; Edip Aksoy 1964 yılında Diyarbakır’ın Lice ilçesi Zengê (Dolunay) köyünde dünyaya geldi. Köyde tütün ekiyor, çiftçilikle uğraşıyordu. Evli ve bir çocuk babasıydı. Sık sık gözaltına alınıyor, her gözaltının ardından işkencede yaralanmış olarak eve dönüyordu. Edip Aksoy'da bel fıtığı vardı ve gördüğü işkenceler nedeniyle artık bastonla yürümeye başlamıştı. Köyde kalamaz duruma gelince Diyarbakır'a taşındı. Ancak ekonomik nedenlerle burada sadece altı ay kalabildi ve altı ayın sonunda yeniden köyüne döndü.

1993 yılında Zengê (Dolunay) köyü muhtarı, köylülere karakol komutanının aralarında Aksoyların da bulunduğu üç ailenin köyden çıkması gerektiğini, aksi takdirde köyü yakacaklarını söylediğini aktardı. Bu tehditlerin ardından kimi evler yakıldı; Aksoy ailesinin evi tahrip edildi. Bunun üzerine Aksoy ailesi tekrar Diyarbakır'a taşındı. Sadece anneleri köyde kaldı. Edip Aksoy, Diyarbakır'da bir kahvehanede yarım günlük bir iş buldu. Geriye kalan zamanda ise köylüsü 1972 doğumlu Orhan Cingöz ile birlikte tütün ticareti yapıyorlardı. Orhan Cingöz, İstanbul'a tütün götürüp satıyordu. 7 Haziran 1995 tarihinde Edip Aksoy her zamanki gibi işe gitti. O gün İstanbul'a gidecek olan Orhan Cingöz ile birlikte satacakları tütünü garaja götürdüler. Garajdan saat 11.00 gibi ayrıldılar. Aksoy, o sırada bir akrabası ile karşılaştı ve ona Dağkapı'ya kadar gidip döneceklerini söyledi. Akrabası ise Aksoy'a Dağkapı'ya gitmelerinin tehlikeli olacağı uyarısında bulundu. Edip "Niye korkuyorsun? Hiçbir şey olmaz. Herhangi bir şeyim olsa evim, işyerim belli, gelip oralardan sorarlar," yanıtını verdi. İki arkadaş Dağıkapı'da sur dibindeki Yeşilçınar Çay Bahçesi'ne gitti. Burada elbise satan bir köylülerinin yanına uğrayıp ayaküstü sohbet ettiler. Saat 12.00 sıralarında beyaz, Renault marka bir otomobil yanlarına yaklaşıp durdu. Otomobilden iki kişi indi. Bu iki kişi silahlıydı ve telsiz taşıyordu. Aksoy ve Cingöz'den kimliklerini istediler. Kimliklere baktıktan sonra "Bizimle karakola kadar geleceksiniz," diyerek Aksoy ve Cingöz'ü araca bindirdiler. Araç hareket halinde iken Aksoy ve Cingöz'ün köylüsü, ikisini arabanın içinde gördü ancak süratle uzaklaşan aracın plakasını alamadı.

O gün eve dönmeyince meraklanan eşi, onun Dağkapı’da polisler tarafından alındığını duydu. Hemen İHD'ye başvurdu. Aksoy ve Cingöz aileleri daha sonra tüm resmi makamlara başvurdu. Aileler bir siyasi partinin il örgütü başkanı ile konuşup olayı anlattılar. Konuştukları kişiler ikisinin de gözaltında olduğunu ancak yerlerini söyleyemeyeceklerini; kendilerine para vermeleri durumunda Aksoy ve Cingöz'ün mahkemeye çıkmasını sağlayabileceklerini söyledi. Aileler 50 milyon lira verdi ve mahkemeye çıkarılmaları durumunda daha fazla vereceklerini belirtti. Bunun üzerine Pazartesi günü Devlet Güvenlik Mahkemesine gitmeleri, Cingöz ve Aksoy'un duruşmalarının olacağı söylendi. İki aile de uzun süre her gün Devlet Güvenlik Mahkemesi kapısında mesai saatinin bitimine kadar bekledi. Ancak duruşma olmadı ve aileler başvurdukları hiçbir yerden Edip Aksoy ve Orhan Cingöz ile ilgili bilgi alamadı. Aileler bu kez paralarını almak için tekrar il başkanının yanına gitti. Uzun tartışmaların sonunda sadece Edip Aksoy’un eşinin pamuk tarlalarında çalışarak kazandığı para iade edildi.

Diyarbakır DGM Savcılığı ailelerin başvurularını uzun süre kabul etmedi. Yaptıkları başvurular ancak eski JİTEM elemanı Abdülkadir Aygan'ın 2004 yılında ulusal basında yer alan itiraflarının ardından kabul edildi. Aygan’ın Özgür Gündem gazetesinde yayınlanan itiraflarında JİTEM tarafından kaçırılıp öldürüldüğünü belirttiği 29 isimden ikisi de Edip Aksoy ile Orhan Cingöz’dü.