İnsan Hakları Derneği tarafından hazırlanan 5 Şubat 2011 tarihli talep dosyasına ve “Sımsıcaktı Elleri” adlı kitaptaki bilgilere göre; 1945 yılında Diyarbakır’ın Hazro ilçesine bağlı Sarıerik köyünde doğan İbrahim Gündem, ailesi ile birlikte burada yaşıyordu. Evli ve dokuz çocuk babasıydı; geçimini çiftçilik yaparak sağlıyordu. Köy korucusu olmayı reddettiği için sürekli olarak diğer köy korucuları ve jandarma komutanlarından şiddet görüyor ve ölüm tehditleri alıyordu.

25 Eylül 1991 tarihinde gece yarısı civarında Hazro Jandarma Karakolu komutanlarından bir üsteğmen ile birlikte çok sayıda asker, İbrahim Gündem’in ailesiyle beraber yaşadığı eve geldi. Evdekilerin gözü önünde İbrahim Gündem’i gözaltına aldı. Sabah serbest bırakılacağı söylendi, fakat İbrahim Gündem ertesi gün eve geri dönmedi ve kendisinden bir daha haber alınamadı.

Ertesi günün sabahında, İbrahim Gündem’in annesi ve babası, oğullarının akıbetini sormak için Jandarma Karakoluna gittiğinde akşam eve gelen üsteğmenden “Eve gidin, ben yarın geliyorum,” yanıtını aldı. Aynı üsteğmen ertesi gün köylerine geldi. Baba Gündem, oğlunun çocuklarını göstererek “Bu çocuklara kim bakacak?,” diye yakınınca üsteğmen, İbrahim Gündem’i serbest bırakacağını söyledi. Oğullarından takip eden günlerde de haber alamayan Gündem ailesi, Hazro Cumhuriyet Başsavcılığına başvurdu. Bu girişim de, savcının “Bir Üsteğmen hakkında böyle bir dilekçe vermek suçtur,” diyerek dilekçeyi reddetmesiyle sonuçlandı.

Savcının yönlendirmesi üzerine tekrar Jandarma Karakoluna giden anne ve baba Gündem, bu defa aynı üsteğmenin tehditleriyle karşılaştı. Üsteğmenden “Sizin akıbetiniz de İbrahim gibi olacak. Gidin insan haklarına başvurun,” yanıtı gelmesinin ardından Diyarbakır alay komutanına başvuran anne ve baba, burada “Üsteğmene sordum, senin oğlunu o gözaltına almamış,” cevabıyla karşılaştı.

Aile, Hazro Karakol komutanı üsteğmen başta olmak üzere dönemin yetkilileri, OHAL valisi, Hazro cumhuriyet savcısı, genelkurmay başkanı, başbakanı, insan hakları sorumlu bakanı, içişleri bakanı ve devletin diğer asker, siyasetçi ve bürokratlarından şikayetçi oldu. Fakat, ısrarlı aramaları ve şikayetleri nedeniyle aile yoğun baskı ve tehditler yaşadı. Son olarak da ailenin iddialarına göre, 15 Şubat 1996 yılında köyleri asker ve korucular tarafından yakıldı. Anne ve babanın oğulları İbrahim Gündem’in akıbetini öğrenmek üzere dönemin insan hakları bakanına yaptıkları başvuru dâhil tüm resmi kurumlara yapılan başvurular sonuçsuz kaldı.

Anne Gündem, 12 Haziran 2010 tarihinde İstanbul’dan meclise gitmek üzere yaya olarak yola çıkan kaybedilenlerin yakınlarının oluşturduğu grubun içerisindeydi. 18 Haziran 2010 tarihinde Ankara’ya ulaşan kaybedilenlerin yakınları BDP, CHP ve AKP grup başkan vekilleri ile görüşerek kayıpların araştırılması, soruşturulması, kaybedilmelerinin nedenlerinin açığa çıkarılması, sorumlularının yargılanması taleplerini bir kez daha dile getirdi.

6 Şubat 2011 tarihinde Cumartesi Anneleri ile görüşen Recep Tayyip Erdoğan, kaybedilenlerin araştırılması için bir komisyon kurulması talebini aldı. Fakat talep meclisten geçmediği için komisyon kurulamadı.