Uluslararası Af Örgütünün 10 ve 23 Kasım 1995 tarihli çağrıları, Yakınlarını Kaybeden Ailelerle Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğinin kayıtları ve çeşitli basın-yayın organlarında çıkan haberlere göre 56 yaşındaki Diyarbakırlı Abdulbaki Işık, 26 Temmuz 1995’te gözaltına alındıktan sonra zorla kaybedilen ve daha sonra işkence görmüş bedeni Dicle Nehri’nden çıkarılan Fahri Kusun’un dayısıydı. Fahri Kusun öldürüldükten sonra kardeşi Tevfik Kusun da gözaltına alınmış, sonunun ağabeyi gibi olmaması için ellerindeki listede adı bulunan kişilerle ilgili bilgi toplaması yönünde tehdit edilmişti. Tevfik Kusun’a gösterilen listede ağabeyi Fahri Kusun’un ve birkaç kişinin daha ismi kırmızıyla çizilmişti; dayısı Abdulbaki Işık da listedeydi. Bunun üzerine derhal dayısına ve diğer tanıdığı kişilere haber verdi. Abdulbaki Işık da hemen Diyarbakır’ı terk ederek birkaç ay Mersin’de kaldı.

Bir süre sonra Abdulbaki Işık, devletin Lice’de köyleri boşaltılan mağdurlara yeni bir ev tahsis edeceğini, bunun için mağdurların şahsen başvurması gerektiğini duydu. Bunun üzerine 28 Ekim 1995’te Diyarbakır’a dönerek Beşyüzevler Mahallesi’ndeki konutlar için Diyarbakır Kapalı Spor Salonu'nda düzenlenen kura çekilişine gitti. Ancak adının kura listesinde olmadığını görünce salondan ayrılıp oğlunun evine gitmek üzere yola çıktı. Özgür Gündem gazetesinin haberine göre Abdulbaki Işık, yolda beyaz bir Renault Toros marka araçtaki üç kişi tarafından gözaltına alındı. Uluslararası Af Örgütünün o dönem hazırladığı rapora göre ise kız kardeşinin evinin önünden sivil polisler tarafından gözaltına alındı. Abdulbaki Işık'tan o günden itibaren bir daha haber alınamadı. Ailesinin yetkili kurumlara yaptığı başvurularda gözaltında olmadığı söylendi.

9 Kasım 1995 tarihinde Abdulbaki Işık'ın cenazesi Fehmi Akyürek ve Ramazan Ayhan adlı iki kişiyle beraber Dicle Nehri kıyısında bulundu. Askerden izne gelen 22 yaşındaki Fehmi Akyürek 26 Ekim 1995'te arkadaşı Ramazan Ayhan'la buluşmuş, ondan ayrıldıktan sonra yanına gittiği ağabeyine eve doğru gideceğini söylemişti. İkiliden o günden beri haber alınamamaktaydı. Diyarbakır'ın sekiz km kadar güneyindeki Çarıklı Fabrikası köyü yakınlarında cenazeleri bulunan üç kişinin elleri arkadan bağlanmıştı ve vücutlarında işkence izleri vardı. Abdulbaki Işık’ın cenazesi “güvenlik gerekçesiyle” ailesine verilmedi. Aynı gece saat 23.00 sularında yine askeriyeye ait bir araçla alınıp Mardinkapı Mezarlığı’na götürüldü ve alelacele defnedildi.

Aileler İnsan Hakları Araştırma Komisyonu Başkanlığına, İçişleri Bakanlığına ve Başbakan Yardımcılığına yakınlarının faillerinin bulunması ve cezalandırılması için başvurdu ancak bundan herhangi bir sonuç alamadılar.